5 λεπτά με τον Παναγιώτη Μυριανθόπουλο

5 λεπτά με τον Παναγιώτη Μυριανθόπουλο

  1. Περιέγραψε μας την καθημερινότητά σου στην εργασία σου.

 

Από το 2014 εργάζομαι στο Τμήμα Κυτταρογενετικής & Γονιδιωματικής (Cytogenetics & Genomics) του Ινστιτούτου Νευρολογίας & Γενετικής Κύπρου. Η καθημερινή μου εργασία έχει να κάνει κυρίως με διαγνωστικές εξετάσεις σε προγεννητικά και μεταγεννητικά δείγματα. Οι αναλύσεις αυτές διεκπεραιώνονται από χοριονικές λάχνες (Chorionic Villus Sampling), αμνιακό υγρό και περιφερικό αίμα αντίστοιχα.

 

Έχω την ευθύνη να μεγαλώσω αυτά τα δείγματα σε κυτταρικές καλλιέργειες για να μπορούν να αναλυθούν με τις διάφορες μεθόδους που προσφέρει το Τμήμα μας. Η ανάλυση αυτών των δειγμάτων γίνεται μέσο του καρυότυπου και άλλων πιο εξειδικευμένων εξετάσεων. Η καθημερινή μου εργασία περιλαμβάνει ακόμα το μεγάλωμα κυτταρικών σειρών με τον ιό Epstein-Barr, τη σύνταξη αποτελεσμάτων για τους ασθενείς και άλλες διαγνωστικές εξετάσεις.

 

  1. Πως αποφάσισες το αντικείμενο των σπουδών σου και της εργασίας σου;

 

Όταν φοιτούσα στο Xenion High School, θυμάμαι τον εαυτό μου να μου άρεσε πάντα το μάθημα της Βιολογίας και της Χημείας. Πάντα με ενδιέφερε να μάθω για το DNA και πως αυτό το μόριο μπορούσε να καθορίσει τόσα πολλά, αν όχι σχεδόν τα πάντα, στους ζωντανούς οργανισμούς.

 

Δεν είναι εύκολο για κανένα στα 18 του έτη να ξέρει τι ακριβώς του αρέσει και ως τι θέλει να εργάζεται στο μέλλον. Είναι και θέμα τύχης κάποτε να επιλέξεις την σωστή σπουδή για εσένα. Θυμάμαι ότι μου άρεσε και η μαγειρική και ότι θα ήθελα να ασχοληθώ και με αυτό. Τελικά αποφάσισα να σπουδάσω Βιολογικές Επιστήμες στο πανεπιστήμιο του Ρέντινγκ στο Ηνωμένο Βασίλειο. Μετά έκανα το μεταπτυχιακό στην Μοριακή Ιατρική στην Σχολή Μοριακής Ιατρικής Κύπρου.

 

Επτά χρόνια μετά έχω την εντύπωση ότι η μαγειρική μου αρέσει περισσότερο (αν και την κάνω στο σπίτι μόνο). Στην κουζίνα νιώθω πιο ολοκληρωμένος απ’ ότι σε ένα εργαστήριο, όμως δεν μετάνιωσα στιγμή για τις σπουδές μου. Είμαι τυχερός που δουλεύω σε ένα καταξιωμένο χώρο όπου αναγνωρίζεται και εκτός Κύπρου.

 

  1. Πόσο εύκολο ήταν να βρεις δουλειά αφότου αποφοίτησες από το πανεπιστήμιο;

 

Με το τέλος του μεταπτυχιακού μου προγράμματος η Κύπρος είχε μπει για τα καλά στην οικονομική κρίση όπου οδήγησε τόσους πολλούς στο αδιέξοδο. Αρκετοί συμπατριώτες μας έχασαν τις δουλείες τους, κάποιοι άλλοι τις οικονομίες τους, γενικά ήταν μια αβέβαιη περίοδος για όλους μας.

 

Με το πέρας των σπουδών μου η ανάγκη εργασίας ήταν τεράστια για να μπορέσω κι εγώ να βγάλω τα προς το ζην. Δούλεψα για 3 μήνες σε κουζίνα ξενοδοχείου μέχρι να μπορέσω να βρω κάτι στον τομέα μου. Δυστυχώς η επαρχία Αμμοχώστου καθιστά δύσκολη την εξεύρεση εργασίας στον τομέα της Βιολογίας. Έτσι αποφάσισα να κοιτάξω σε άλλες πόλεις και είχα την εύκαιρα να δουλέψω για έξι μήνες σε ένα μεγάλο φροντιστήριο στη Λευκωσία. Όμως το να ήμουν καθηγητής δεν με γέμιζε ιδιαίτερα. Ήθελα κάτι διαφορετικό εξ αρχής. Έτσι λοιπόν κυνήγησα μια θέση που είχε δημοσιεύσει το Ινστιτούτο Νευρολογίας & Γενετικής.

 

Η αλήθεια δεν περίμενα να πάρω αυτή την θέση λόγω του τεράστιου ανταγωνισμού που υπήρχε. Η θέση εργασίας σε ένα ισχυρό όμιλο είναι σημαντική για να μπορέσεις να οργανώσεις την ζωή σου καλύτερα. Η ασφάλεια στον χώρο εργασίας είναι εξίσου σημαντική για την μετέπειτα ζωή σου. Είμαι τυχερός που εργάζομαι σε ένα χώρο που παρέχει όσα προανάφερα. Η εργασία όμως δεν είναι το παν αν δεν αγαπάς και να σέβεσαι το εργασιακό σου περιβάλλον και τους συναδέλφους σου.

 

  1. Πως επηρέασε η τρέχουσα κατάσταση με την επιδημία του Covid-19 τη δουλειά σου;

 

Το Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου έγινε το κέντρο αναφοράς όταν είχαμε την έξαρση του ιού SARS-CoV-2. Οι πλείστοι συνάδελφοι εργάζονταν από σπίτι αλλά υπήρχαν περιπτώσεις όπου αυτό δεν ήταν εφικτό λόγω του ότι κάποιες διαγνωστικές εξετάσεις δεν μπορούσαν να περιμένουν. Επίσης οι συνάδελφοι που ήταν στην πρώτη γραμμή για την διάγνωση του ιού εργάζονταν αδιάκοπα και χωρίς ιδιαίτερη ξεκούραση όλο αυτό το διάστημα.

 

Όταν ο αριθμός των δειγμάτων για την ασθένεια COVID-19 αυξήθηκε, υπήρχε τρομερή ανάγκη για παροχή βοήθειας στο Τμήμα Μοριακής Ιολογίας του Ινστιτούτου. Είχα τη ευκαιρία να εργαστώ κι εγώ στο Τμήμα αυτό καθώς με ειδοποίησαν ότι χρειάζονταν περισσότερο εργατικό προσωπικό για μπορέσουν να ανταπεξέλθουν στον μεγάλο όγκο δειγμάτων. Ήταν μια πρωτόγνωρη εμπειρία. Η ευθύνη που υπήρχε ήταν τεράστια αλλά και η αγωνία τόσων συνανθρώπων μας για τα αποτελέσματά τους ήταν εμφανείς.

 

Από αυτή την δοκιμασία κράτησα δύο πράγματα. Πρώτον την αναγνώριση που είχαμε σαν προσωπικό του Ινστιτούτου που πάλευε καθημερινώς με τον χρόνο για να δοθούν τα αποτελέσματα στα χρονοδιαγράμματα που τέθηκαν από το Υπουργείο Υγείας. Δεύτερον η αφοσίωση στο έργο που έπρεπε να έρθει εις πέρας όχι μόνο από το προσωπικό του Ινστιτούτου αλλά από όλους όσους ήταν στην πρώτη γραμμή απέναντι στον «αόρατο εχθρό» ρισκάροντας πρώτα την προσωπική και οικογενειακή τους υγεία. Ελπίζω αυτή η πανδημία να μας δίδαξε όλα όσα χρειαζόμαστε έτσι ώστε στην επόμενη να είμαστε ακόμα πιο έτοιμοι.

 

  1. Τι αλλαγές έκανες/έγιναν στα πρωτόκολλα ασφαλείας στη δουλειά σου λόγω του Covid-19;

 

Λόγω της φύσεως της δουλείας μας, η προσωπική υγιεινή και το καθαρό εργασιακό περιβάλλον ήταν ανέκαθεν ανάμεσα στις προτεραιότητες μας. Η κοινωνική απόσταση και η χρήση μάσκας ήταν οι κύριες αλλαγές που έγιναν. Επίσης, ο τρόπος λειτουργίας του Ινστιτούτου άλλαξε καθώς τα ραντεβού των ασθενών αραίωσαν για μην υπάρχει συνωστισμός στους χώρους αναμονής. Όλα τα δείγματα που παραπέμπονται μπαίνουν σε ειδικά διαμορφωμένα κιβώτια στην είσοδο του κτιρίου για να αποτραπεί στο ελάχιστο η φυσική επαφή μεταξύ των υπαλλήλων του Ινστιτούτου και των επισκεπτών. Τέλος, διάφορες προγραμματισμένες συναντήσεις  γίνονται  μέσω τηλεδιάσκεψης.

 

 

 





Developed By: Dynamic Works|Powered By: EasyConsole CMS